Η ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ ΣΕ ΒΛΕΠΕΙ της Freida McFadden

 

Διάβασα και το τρίτο μέρος της γνωστής τριλογίας με βασική ηρωίδα τη Μίλι! Αυτή τη φορά είναι παντρεμένη με τον Έντζο και μαζί με τα δυο τους παιδιά μετακομίζουν στο σπίτι των ονείρων τους, σε μια ιδανική (;) γειτονιά που κρύβει, όμως, πολλά μυστικά και περίεργους γείτονες! Κάποιοι παρακολουθούν πίσω από κουρτίνες, κάποιοι είναι περισσότερο φιλικοί από όσο θα έπρεπε, ενώ κάποιοι άλλοι κρύβουν τρομερά μυστικά! 

Εθιστικό βιβλίο, όπως και τα προηγούμενα της τριλογίας, που σε κάνει να αναρωτιέσαι ποιος, τελικά, είναι ο "κακός" της υπόθεσης και ποιος όχι! Όταν, μάλιστα, συμβαίνει και κάποιος φόνος η καχυποψία μεγαλώνει, οι αμφιβολίες αυξάνονται και η ένταση κλιμακώνεται! 

Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό σκηνικό η αγωνία "χτυπάει κόκκινο", οι ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη και δεν μπορείς να σταματήσεις να γυρίζεις τις σελίδες! 

Καθηλωτικό! Μού φαίνεται ότι θα διαβάσω όλα της τα βιβλία!  

ΤΟ ΠΑΛΤΟ - ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΤΡΕΛΟΥ του Νικολάϊ Γκόγκολ

 

ΤΟ ΠΑΛΤΟ και ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΤΡΕΛΟΥ είναι τα πιο γνωστά, ίσως, έργα του Γκόγκολ στα οποία μέσα από τη ζωή δύο χαμιλόμισθων υπαλλήλων της τσαρικής Ρωσίας του 19ου αι. παρουσιάζεται το κοινωνικό γίγνεσθαι με όλες τις ανισότητές του, ενώ τονίζονται οι επιφανειακές ανθρώπινες σχέσεις, τα αδιέξοδα και το άγχος του ανθρώπου της εποχής απέναντι σε μια κοινωνία που πνίγει ασφυκτικά το άτομο! Ο συγγραφέας απαξιώνει ένα σύστημα που προωθεί τη γραφειοκρατία, ενισχύει την κοινωνική αδικία και "καταβροχθίζει" τον αδύναμο! 

Στο ΠΑΛΤΟ, το πρώτο διήγημα, κεντρικός ήρωας είναι ένας ασήμαντος, άκακος, αφοσιωμένος δημόσιος υπάλληλος υπουργείου, ο Ακάκιος Ακακίεβιτς, ο οποίος στην καλύτερη περίπτωση γίνεται αόρατος για τους άλλους, ενώ στη χειρότερη δέχεται τις κοροϊδίες των συναδέλφων του εξαιτίας της εμφάνισής του και κυρίως λόγω του φθαρμένου παλτού του! Όταν ο Ακάκιος αποφασίζει, ύστερα από πολλές στερήσεις, να ράψει ένα καινούργιο παλτό, αλλάζει η εικόνα που έχουν οι άλλοι γι' αυτόν, ενώ ο ίδιος αποκτά έναν αέρα αυτοπεποίθησης έως την ημέρα που τού το κλέβουν! Το παλτό από ένα χρηστικό ρούχο μετατρέπεται σε σύμβολο κοινωνικής καταξίωσης που οδηγεί στην απώλεια της προσωπικής ταυτότητας του ήρωα! Ο συγγραφέας στην προσπάθειά του να μας δείξει ότι η επίγεια δικαιοσύνη είναι ανύπαρκτη μας παρουσιάζει με εντυπωσιακό τρόπο την εκδίκηση του Ακάκιου  συνδυάζοντας το μεταφυσικό στοιχείο με τον ρεαλισμό! 

Στο ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΤΡΕΛΟΥ, με τη μορφή ημερολογίου, παρουσιάζεται ο μονόλογος ενός χαμηλόμισθου, κι εδώ, κυβερνητικού υπαλλήλου, του Αυξέντιου Ιβάνοβιτς Ποπρίσσιν, ο οποίος έχει εμμονή με την κοινωνική του θέση, την επαγγελματική του κατάσταση, αλλά και με την κόρη του προϊσταμένου του! Μετά από ένα σύνολο συνεχόμενων αποτυχιών οδηγείται σταδιακά στην τρέλα! Ακούει, λοιπόν, σκυλιά να μιλούν, να διαβάζουν και να γράφουν, ενώ ο ίδιος θεωρεί ότι είναι ο βασιλιάς της Ισπανίας! Κάποια στιγμή η τρέλα μεταφέρεται και στις ημερομηνίες του ημερολογίου που παύουν να μπαίνουν σε λογική σειρά! 

Το τέλος είναι πραγματικά σπαρακτικό όπου ο αναγνώστης νομίζει ότι ακούει την κραυγή απελπισίας του ήρωα και συνειδητοποιεί το μέγεθος της μοναξιάς του, ενώ γενικά δυσκολεύεται να διακρίνει τα όρια μεταξύ λογικής και τρέλας! 

Και στα δύο διηγήματα πλεονάζει το καυστικό χιούμορ, η ειρωνεία, αλλά και η τραγικότητα! Το γλυκόπικρο στοιχείο, αλλά και η ανάμειξη του γελοίου με το υψηλό, σε κάνει να μην ξέρεις αν πρέπει να γελάσεις ή να κλάψεις! Σίγουρα, βέβαια, θα θυμώσεις και θα προβληματιστείς και οπωσδήποτε, κάποια στιγμή, θα τα ξαναδιαβάσεις!   

ΟΙ ΚΛΑΣΙΚΟΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ Μια μικρή ιδανική βιβλιοθήκη του ORDINE NUCCIO

 

Το βιβλίο είναι πραγματικά ένας ύμνος στις ανθρωπιστικές σπουδές! Ο συγγραφέας, που είναι καθηγητής ιταλικής λογοτεχνίας σε Πανεπιστήμιο της Καλαβρίας, επιλέγει 50 χαρακτηριστικά αποσπάσματα από έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας τα οποία παρουσιάζει τόσο στην πρωτότυπη γλώσσα, όσο και σε μετάφραση μαζί με σχολιασμό! Μικρά λογοτεχνικά "σφηνάκια" συγγραφέων και ποιητών που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη δυτική σκέψη, όπως ο Όμηρος, ο Πλάτωνας, ο Μολιέρος, ο Σαίξπηρ, ο Τσβάϊχ, η Γιουρσενάρ, ο Γκαίτε, ο Καβάφης κ.α., προσπαθούν να παρακινήσουν τον αναγνώστη να διαβάσει όλο το έργο! 

Αξίζει να επισημανθεί ότι ο συγγραφέας στην εκτενέστατη εισαγωγή του βιβλίου αναφέρεται στην αξία της λογοτεχνίας και ειδικότερα των κλασικών έργων, στον ρόλο της σύγχρονης εκπαίδευσης και του εκπαιδευτικού, στον ρόλο της τεχνολογίας, ενώ δεν παραλείπει να αναφερθεί στη σχολική γραφειοκρατία, τα σύγχρονα συστήματα αξιολόγησης και την αλληλεγγύη που πρέπει να χαρακτηρίζει τις ευρωπαϊκές χώρες μεταξύ τους. 

Ένα βιβλίο επίκαιρο, αλλά και διαχρονικό, που σε προβληματίζει, ειδικά αν είσαι εκπαιδευτικός, και σού ανοίγει την όρεξη για περισσότερο διάβασμα! 

ΜΕΛΜΟΘ Ο ΠΕΡΙΠΛΑΝΩΜΕΝΟΣ του Charles R. Maturin

 

Τι βιβλίο ήταν αυτό που διάβασα!!! Πόσο διαχρονικό, πόσα μηνύματα, με τι φιλοσοφικό υπόβαθρο! 

Ο βασικός ήρωας, ο Μέλμοθ, ως άλλος Φάουστ του Γκαίτε, έχει ανταλλάξει την ψυχή του με την αθανασία και περιπλανάται στους αιώνες αναζητώντας κάποιον να πάρει τη θέση του! Ο Μέλμοθ είναι ένα απελπισμένο πλάσμα που νιώθει εγκλωβισμένος και επιδιώκει τη λύτρωση της φθοράς! Είναι το πνεύμα του κακού που διαπερνά όλα τα εμπόδια και στο τέλος καταφέρνει να νικηθεί από τον έρωτα! 

Τα γεγονότα διαδραματίζονται 17ο, 18ο και 19ο αι., στην Ιρλανδία, την Ισπανία και κάποια νησιά του Ινδικού ωκεανού, ενώ κάποιες φορές η πλοκή περιορίζεται σε μοναστήρια, μπουντρούμια της Ιεράς Εξέτασης και κάστρα! 

Οι ήρωες παρουσιάζονται ως έρμαια μιας εποχής στη διάρκεια της οποίας επικρατεί σε μεγάλο βαθμό η υποκρισία, η εγκληματικότητα, οι προβληματικές σχέσεις, η αδικία, η θρησκοληψία, ο φανατισμός, ο χειριστικός ρόλος των ιερέων, η διαφθορά του κλήρου και οι σκληρές μέθοδοι τιμωρίας από την Ιερά Εξέταση! 

Ο συγγραφέας θίγει τα κακώς κείμενα της καθολικής εκκλησίας, αλλά και του μοναστικού βίου. Καυτηριάζει τον παρεμβατικό ρόλο των πνευματικών στις οικογένειες της αριστοκρατίας, που είχε ως αποτέλεσμα τη διάλυση των συνειδήσεων! 

Ο συγγραφέας εφαρμόζει μία δαιδαλώδη αφηγηματική τεχνική με πολλές εγκιβωτισμένες ιστορίες (αφήγηση μέσα στην αφήγηση), το σκηνικό είναι υποβλητικό, το μυστήριο και ο τρόμος είναι διάχυτα παντού, οι περιγραφές τόπων, προσώπων, καταστάσεων είναι άφθονες και λεπτομερείς, η δράση εξελίσσεται αργά, οι διάλογοι χαρακτηρίζονται από έντονη θεατρικότητα, ενώ στον αναγνώστη προκαλείται ένα αίσθημα ασφυξίας μαζί με υπαρξιακή αγωνία! 

Το περίεργο, βέβαια, είναι ότι μέσα σε αυτόν τον ασφυκτικό κόσμο με τις τόσες παθογένειες το Κακό μιλάει ως φορέας ευάγωγου λόγου, γίνεται φορέας καλών μηνυμάτων! Μέσα από τον εκπεσόντα Άγγελο του Κακού ο συγγραφέας προβάλλει την άποψη ότι ο κόσμος πρέπει να αλλάξει και ο άνθρωπος πρέπει να αποκαταστήσει τη σχέση του με τη φύση (χαρακτηριστική είναι η επίδραση του Ρουσσώ)! Η κοινωνία της εποχής, όμως, εθελοτυφλεί μην έχοντας καμιά διάθεση για αλλαγή! Αν διαβάσει κάποιος τις τρεις τελευταίες σειρές του έργου με προσοχή θα το καταλάβει! 

Χαρακτηριστικές, εξάλλου, είναι οι φράσεις που λέει ο Μέλμοθ σε κάποιους ήρωες: "Οι διαστροφές σας, τα πάθη σας και οι αδυναμίες σας σάς κάνουν θύματά μου" και "Διέσχισα όλο τον κόσμο ψάχνοντας, και κανείς δε θέλησε να χάσει τη ζωή του για χάρη αυτού του κόσμου". 

Ένα καταπληκτικό Γοτθικό μυθιστόρημα που θέλει την προσοχή του και που, ίσως, χρειάζεται και μία δεύτερη ανάγνωση!

"Το συναίσθημα του φόβου ξυπνά πολύ συχνά τη φαντασία, κάνοντάς μας να συνδέουμε τα φυσικά φαινόμενα με τη δική μας ψυχική κατάσταση" 

"Ένας οπαδός της επικούρειας φιλοσοφίας δε θα παραχωρούσε την παραμικρή απόλαυση προκειμένου να σώσει τον κόσμο από την καταστροφή, μα θα ευχόταν να είναι ευτυχισμένοι όλοι γύρω του γιατί έτσι και η δική του ευτυχία θα μεγάλωνε, υπό την προϋπόθεση ότι κάτι τέτοιο δε θα γινόταν εις βάρος του"

"Οι άνθρωποι που έχουν το χάρισμα της σκέψης, όταν δεν κυβερνάνε οι ίδιοι τη ζωή τους, αλλά την αφήνουν να μετατραπεί σε μηχανική διαδικασία στα χέρια των άλλων, δύσκολα μπορούν να αντέξουν αυτό το δυσβάσταχτο μαρτύριο"

"Η επανάληψη των θρησκευτικών καθηκόντων χωρίς το αίσθημα της πίστης νεκρώνει ανεπανόρθωτα την καρδιά. Οι μεγαλύτεροι άπιστοι είναι αυτοί που εκτελούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα μηχανικά"

"Η βάση της εκκλησιαστικής εξουσίας είναι ο φόβος"

"Καμιά φορά, όταν όλος ο κόσμος έχει στραφεί εναντίον μας, παίρνουμε κι εμείς το μέρος του, στρεφόμενοι ενάντια στον ίδιο μας τον εαυτό για να αποφύγουμε την ανυπόφορη αίσθηση της μοναξιάς"

"Όταν ζυγίζουμε τα βάσανά μας και τα βάσανα των άλλων, το χέρι μας δεν είναι ποτέ σταθερό. Πάντοτε τείνουμε να κάνουμε το τάσι να γείρει προς το πλευρό μας" 

"Η ενοχή και η αναισθησία συχνά ενώνονται κάτω απ' την ίδια στέγη και δεν υπάρχει πιο δυνατή και άρρηκτη συμμαχία στον κόσμο από αυτήν που συνάπτεται ανάμεσα στο χέρι που τολμά να κάνει τα πάντα και την καρδιά που δεν μπορεί να νιώσει τίποτα"

"Η ζωή των ευτυχισμένων είναι γεμάτη ελπίδες, των δυστυχισμένων γεμάτη αναμνήσεις"

"Η δυστυχία είναι περισσότερο ανεκτή οπουδήποτε όταν είναι κανείς μακριά από τους ανθρώπους που ευθύνονται γι' αυτήν"

"Καμιά φορά η απόλαυση είναι μεγαλύτερη όταν σκέφτεται κανείς την ευτυχία που τον περιμένει παρά όταν βλέπει να πραγματοποιούνται όλα όσα περίμενε"

ΜΙΑ ΕΞΑΛΛΗ ΟΔΥΣΣΕΙΑ του Αύγουστου Κορτώ

 

Όλοι γνωρίζουν την Οδύσσεια, τον Οδυσσέα και τις περιπέτειες του, την επιστροφή του στην Ιθάκη, την αντιμετώπιση των μνηστήρων κλπ., κλπ. Η Οδύσσεια του Κορτώ, όμως, είναι κάτι διαφορετικό! Εδώ αφηγητής είναι ο ίδιος ο Οδυσσέας, ο οποίος αφηγείται τις περιπέτειές του ανατρέποντας τον αρχικό μύθο ενώ, συγχρόνως, φωτίζει σκοτεινά σημεία του ταξιδιού του! 

Ο Κορτώ υιοθετεί έναν αθυρόστομο λόγο, ένα παιχνιδιάρικο ύφος, μπόλικο αιχμηρό χιούμορ και αρκετές γλωσσικές αντιπαραθέσεις με αποτέλεσμα να λέγονται αλήθειες, να προβληματίζεται ο αναγνώστης και, συγχρόνως, να γελάει πολύ! 

Ως ένας σύγχρονος Αριστοφάνης ο Κορτώ απομυθοποιεί τους ήρωές του, τους κάνει πιο γήινους και οικείους, εμπλέκει τον μύθο με τη σύγχρονη πραγματικότητα, ακροβατεί ανάμεσα στην ειλικρίνεια και την υπερβολή, συνδυάζει το επικό με το κωμικό και το ιερό με το βέβηλο! 

Ο Οδυσσέας παρουσιάζεται με φόβους, ελαττώματα και εγωισμό, αυτοσαρκάζεται και σχολιάζει! 

Οι σελίδες του είναι γεμάτες σουρεαλιστικές καταστάσεις και έξυπνες ατάκες και το γέλιο προσφέρεται αβίαστα! 

Αν θέλετε να δείτε μια Οδύσσεια από διαφορετική οπτική γωνία, απελευθερώστε τη φαντασία σας και απολαύστε αυτό το πνευματώδες έργο! Δε θα το μετανιώσετε! 

"Η ανάγκη είναι η μητέρα της εφευρετικότητας"

ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΑΡΑΜΑΖΟΦ του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι

 

Μόλις τελείωσα ένα διαχρονικό αριστούργημα, το πιο μεστό και ολοκληρωμένο έργο του Ρώσου συγγραφέα που περιλαμβάνει όλες τις ιδέες του! Πρόκειται για το κύκνειο άσμα του Ντοστογιέφσκι το οποίο εμπλέκει θρησκεία, φιλοσοφία και ψυχολογία! 

Όλα περιστρέφονται γύρω από τη δολοφονία ενός άπληστου, φιλήδονου και ανάλγητου πατέρα, του Φιόντορ Καραμάζοφ,  ο οποίος δεν έχει φερθεί και με τον καλύτερο τρόπο απέναντι στα παιδιά του, τον ορθολογιστή Ιβάν, τον Ντιμήτρι που ενεργεί με βάση το πάθος και τον γεμάτο καλοσύνη Αλιόσα. Υπάρχει, βέβαια, κι ένας νόθος μικρότερος αδελφός, ο Σμερντιακόφ, μια κυνική και σκοτεινή προσωπικότητα, που παίζει κι αυτός τον δικό του ρόλο στην εξέλιξη της πλοκής! 

Μέσα σε μια κοινωνία γεμάτη ανισότητες, βία, φτώχεια, υποκρισία και ηθικά διλήμματα ο μεγαλύτερος ψυχογράφος όλων των εποχών παρουσιάζει τους ήρωές του γεμάτους πάθη, να ζουν τα ανθρώπινα αισθήματα στον απόλυτο βαθμό με συναισθηματικές μεταβολές και αντιφάσεις και να προσπαθούν να κατανοήσουν τον κόσμο! 

Οι σελίδες του είναι γεμάτες υπαρξιακούς προβληματισμούς με κεντρικό πυρήνα τον υπαρξισμό και τον μηδενισμό. Γίνεται αναφορά στον ρόλο της θρησκείας στη ζωή των ανθρώπων, στη διαμάχη μεταξύ πίστης και αμφιβολίας, στις αντιθέσεις ψεύτικου και αληθινού, στη συνεχή μάχη του καλού με το κακό, στην αναζήτηση της αλήθειας και της ηθικής, στη μετάνοια, την αθεϊα, την αθανασία της ψυχής, τη ζήλεια, τη δικαιοσύνη! Εξαιρετικό το κεφάλαιο του Μέγα Ιεροεξεταστή, στο οποίο ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι ο άνθρωπος δεν έχει ανάγκη από διαμεσολαβητές στη σχέση του με τον Θεό τονίζοντας τη σημασία της ελεύθερης βούλησης! 

Καταπληκτικές είναι, επίσης, και οι διαφορετικές ψυχολογικές προσεγγίσεις στη δίκη, στο τέλος του βιβλίου! 

Σε αυτό το βαθυστόχαστο μυθιστόρημα δε θα βρει κάποιος απαντήσεις, θα του τεθούν, μόνο, ερωτήματα! 

Ίσως το καλύτερο λογοτεχνικό έργο που έχω διαβάσει μέχρι τώρα!!!

"Αυτός που λέει ψέματα στον εαυτό του και πιστεύει στο ίδιο του το ψέμα, φτάνει στο σημείο να μη βλέπει καμιά αλήθεια ούτε μέσα του ούτε και στους άλλους - και έτσι χάνει κάθε εκτίμηση για τους άλλους και κάθε αυτοεκτίμηση. Μην εκτιμώντας κανέναν, παύει ν' αγαπάει"

"Δεν υπάρχει πιο ακατάπαυστη και πιο βασανιστική φροντίδα για τον άνθρωπο, όταν μένει ελεύθερος, παρά πώς να βρει όσο γίνεται γρηγορότερα κάποιον να προσκυνάει"

"Κόλαση είναι το μαρτύριο του να μην αγαπάει κανείς"

ΤΑ ΠΡΩΤΟΒΡΟΧΙΑ του Σπύρου Κιοσσέ

 

"Τα πιο ωραία λαϊκά σε σπίτια με μωσαϊκά τα είχαμε χορέψει...." Αυτό το γνωστό τραγούδι μου ήρθε στο μυαλό κοιτώντας το εξώφυλλο, αλλά και διαβάζοντας αυτό το νοσταλγικό μυθιστόρημα ενηλικίωσης που δεν ξέρεις σε ποιο είδος να το κατατάξεις! Είναι συλλογή διηγημάτων, νουβέλα ή σπονδυλωτό μυθιστόρημα; Κι εδώ το μωσαϊκό ταιριάζει γάντι! Γιατί πρόκειται για ένα "μωσαϊκό" από μικρές ιστορίες που αφορούν τον Τάσο, ένα παιδί που μεγαλώνει σε μια επαρχιακή πόλη της Θράκης στα τέλη της δεκαετίας του ΄70 και στις αρχές του ΄80. 

Με μια πρωτοπρόσωπη αφήγηση που θυμίζει σελίδες ημερολογίου παρακολουθούμε διάφορα επεισόδια από τη ζωή του μικρού ήρωα, άλλοτε ευχάριστα και άλλοτε δυσάρεστα, καθώς και σκέψεις του, ανησυχίες και διάφορα ερωτηματικά που τον ταλαιπωρούν. Με όπλα την αθωότητα, την ανεμελιά, την ειλικρίνεια και τον αυθορμητισμό που τον χαρακτηρίζουν ερμηνεύει ό,τι συμβαίνει γύρω του με την αθώα ματιά του παιδιού. 

Μέσα στο βιβλίο ζωντανεύει η ατμόσφαιρα μιας ολόκληρης εποχής (παιχνίδια της γειτονιάς, γεύσεις και μυρωδιές του παρελθόντος, παλιές τηλεοπτικές εκπομπές, οικογενειακές συνήθειες κ.λ.π.), ενώ, συγχρόνως, αναδεικνύονται και διάφορα κοινωνικά θέματα (φιλικές και συγγενικές σχέσεις, υποβαθμισμένη θέση της γυναίκας, η ξενιτιά, η απώλεια αγαπημένου προσώπου, η ενδοοικογενειακή βία, η απιστία κ.λ.π.).

Το χιούμορ εναλλάσσεται με τη μελαγχολία, ενώ η άμεση και γρήγορη αφήγηση μαζί με την απλή γλώσσα καθιστούν οικείους τους ήρωες στον αναγνώστη, ο οποίος θα ταυτιστεί σε πολλά σημεία με τον ήρωα ανασύροντας δικά του προσωπικά βιώματα και νιώθοντας πολύ έντονα τη νοσταλγία για μια εποχή που έχει περάσει ανεπιστρεπτί! 

Και αν νομίζετε ότι ο τίτλος του βιβλίου έχει σχέση με το Φθινόπωρο, κάνετε μεγάλο λάθος! ΤΑ ΠΡΩΤΟΒΡΟΧΙΑ είναι οι πρώτες μικρές δυσκολίες με τις οποίες καλείται να αναμετρηθεί ένα παιδί λίγο πριν την ενηλικίωση. Σηματοδοτούν το τέλος μιας εποχής, αυτής των ξέγνοιαστων παιδικών μας χρόνων! 

Τρυφερό, γλυκόπικρο βιβλίο που νιώθεις ότι "σε παίρνει μια αγκαλιά"! Με άφησε με τις καλύτερες εντυπώσεις και το προτείνω σε όλους!

"Παλιά ήθελα να μεγαλώσω και ταυτόχρονα ήθελα να μείνω παιδί. Τώρα, όμως, θέλω μόνο να μεγαλώσω. Ξέρω πια ότι δεν μπορείς να μείνεις για πάντα σε μια ηλικία, όσο όμορφη κι αν είναι αυτή. Γιατί θα είσαι σαν φυλακισμένος. Ή σαν να πεθαίνεις. Κι ούτε έχει κανένα νόημα να ελπίζεις ότι οι όμορφες στιγμές δε θα τελειώσουν ποτέ. Ούτε, όμως, και να φοβάσαι ότι οι κακές στιγμές σου δε θα τελειώσουν" 

ΚΑΘΕ ΣΥΜΠΤΩΣΗ ΕΧΕΙ ΨΥΧΗ του Fabio Stassi

 

Ενώ είχα πει ότι άλλο βιβλίο του Stassi δε θα διαβάσω, είπα να δώσω μια δεύτερη ευκαιρία! Το δεύτερο βιβλίο του είναι κι αυτό ένα βιβλιοφιλικό μυθιστόρημα με μυστήριο, φιλοσοφικές αναζητήσεις και μια μικρή δόση έρωτα! 

Ο βιβλιοθεραπευτής Βίντσε Κόρσο προσπαθεί κι εδώ να θεραπεύσει ψυχικά και σωματικά κάποιους εκκεντρικούς ασθενείς μέσα από τα βιβλία! Η μνήμη, η ανάμνηση και η λήθη αποτελούν βασικά θέματα του βιβλίου, ενώ προστίθενται και οι εσωτερικές αναζητήσεις και οι προβληματισμοί του κεντρικού ήρωα! Σε μια Ρώμη γκρίζα και μελαγχολική που ταλαιπωρείται από την οικονομική κρίση και το μεταναστευτικό πρόβλημα, από την υποβάθμιση του δημόσιου χώρου και την εγκληματικότητα, ο συγγραφέας με τον ποιητικό του λόγο και με "'οπλα" την ειρωνεία, τον σαρκασμό και τις γνώριμες λογοτεχνικές και μουσικές αναφορές, τονίζει την ομορφιά και τη δύναμη των λέξεων και το γεγονός ότι τα βιβλία μπορούν να σού αλλάξουν τη ζωή, ενώ, συγχρόνως, προσπαθεί να διαχειριστεί και προσωπικά του θέματα! 

Θεωρώ ότι η γραφή του είναι πιο ώριμη στο δεύτερο βιβλίο, πιο ενδιαφέροντες οι χαρακτήρες, αλλά και πιο πολλά τα συναισθήματα που προκαλεί! 

"Ο Δον Κιχώτης θα μας θυμίζει εσαεί πως το διάβασμα είναι μια ανατρεπτική πράξη, μια διαρκής διαμαρτυρία ενάντια στη δυστυχία και στην αδικία"

"Ο Τζον Στάινμπεκ υποστήριζε ότι το επάγγελμα του συγγραφέα βιβλίων κάνει τις ιπποδρομίες να φαίνονται σαν μια σοβαρή και σταθερή ασχολία"

Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΣΤΕΦΑΝΙ ΜΕΪΛΕΡ του Ζοέλ Ντικέρ

 

Ο Ντικέρ ανήκει πια στους αγαπημένους μου συγγραφείς και έχω αποφασίσει να διαβάσω ό,τι κυκλοφορεί δικό του! Αυτήν τη φορά σειρά είχε το συγκεκριμένο βιβλίο, ένα αστυνομικό μυθιστόρημα μυστηρίου με αρκετές δόσεις, όμως, κοινωνικού στοιχείου! 

Πώς ένα τετραπλό φονικό που συνέβη σε μια επαρχιακή πόλη της Αμερικής το 1994 θα οδηγήσει στην εξαφάνιση μιας δημοσιογράφου το 2014; Την απάντηση μόνο ο Ντικέρ μπορεί να τη δώσει με τον δικό του μοναδικό τρόπο και να καθηλώσει τον αναγνώστη! 

Ανταγωνισμοί, φιλοδοξίες, πάθη, συμφέροντα λαμβάνουν χώρα στις σελίδες του, αλλά και αρκετές αναφορές στο θέατρο και τη συγγραφή! Η δράση είναι καταιγιστική, η πλοκή κινηματογραφική και αγωνιώδης, αρκετές οι εκπλήξεις και οι αποκαλύψεις, ενώ οι συνεχείς ανατροπές σε κάνουν να μη θέλεις να το αφήσεις από τα χέρια σου! Πολλά τα πρόσωπα με τον κάθε χαρακτήρα να έχει και μια προσωπική ιστορία που στην αρχή φαίνεται να μην έχει σχέση με την κεντρική ιστορία, αλλά γρήγορα καταλαβαίνουμε ότι συμβαίνει το αντίθετο και ο συγγραφέας καταφέρνει να τις συνδέσει μεταξύ τους με ευφυή τρόπο! 

Δε λείπουν τα γνωστά πισογυρίσματα του Ντικέρ στον χρόνο, που αποτελεί, εξάλλου, βασικό χαρακτηριστικό της γραφής του, ενώ, αν νομίζεις ότι θα ανακαλύψεις εύκολα τη λύση του μυστηρίου, σε γελάσανε! 

Εξαιρετικό, όπως όλα τα βιβλία του!

ΝΙΚΗ του Χ. Α. Χωμενίδη

 

Η ιστορία της νεότερης Ελλάδας ξεδιπλώνεται μέσα από αυτό το βιβλίο, παρακολουθώντας τη ζωή της Νίκης, της μητέρας του συγγραφέα και μαζί την ιστορία της ελληνικής Αριστεράς! Αρκετά τα στοιχεία της μυθοπλασίας, καθώς μύθος και αλήθεια χρησιμοποιούνται στις σωστές ποσότητες, ενώ το προσωπικό μπλέκεται με αριστοτεχνικό τρόπο με το πολιτικό! 

Ένα σκληρό και ταυτόχρονα τρυφερό και ανθρώπινο βιβλίο που παρουσιάζει την καθημερινότητα και τις αντιδράσεις των ηρώων, έτσι όπως διαμορφώνονται από τα ιστορικά γεγονότα, ενώ οι εξορίες, η προσφυγιά, η παρανομία και ο θάνατος βρίσκονται σε πρώτο πλάνο! 

Η βασική ηρωίδα του παρουσιάζεται ανθρώπινη με πάθη, φόβους, ελπίδες και προσδοκίες, μια ηρωίδα που ενηλικιώθηκε νωρίς και έμαθε να ζει σαν φυγάς, αλλά και που δε σταμάτησε ποτέ να αγωνίζεται, να ελπίζει και να προσπαθεί να αποδεχθεί καταστάσεις! 

Ο συγγραφέας δεν ωραιοποιεί καταστάσεις και πρόσωπα, αλλά στοχεύοντας στη μνήμη, στον προβληματισμό και στη συγκίνηση χωρίς να γίνεται, όμως, μελοδραματικός, αναδεικνύει θέματα, όπως η κομματική πίστη, η ελπίδα, η υπομονή, η αγάπη και κυρίως η ανθρωπιά!

Ο λόγος κυλάει σαν νερό, η πλοκή κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη, το χιούμορ και ο σαρκασμός διανθίζουν το κείμενο, το ψυχογράφημα των χαρακτήρων είναι αρκετά καλό, η γλώσσα είναι πλούσια σε ιδιωματισμούς, ενώ αρκετά έξυπνο είναι το τέχνασμα της αφήγησης σε πρώτο πρόσωπο από τη νεκρή πλέον μητέρα του! 

Συναρπαστικό βιβλίο που διαβάζεται γρήγορα κι ευχάριστα! 

"Έτσι ξεκινούν πάντα οι μεγάλες επαναστάσεις. Από έναν ελάχιστο πυρήνα ονειροπόλων"

"Η θλίψη κλέβει πάντα την παράσταση από τη χαρά. Μάλλον επειδή οι άνθρωποι πιστεύουν, τελείως εσφαλμένα, πως τη χαρά τη δικαιούνται"

"Έτσι είναι η αγάπη: Χαλαρώνει τον κόμπο, ίσα για να μην πονάς - καμιά φορά, με τον καιρό, τον λύνει κιόλας. Μονάχα, όμως, ο έρωτας τον κόβει σαν σπαθί"

"Το πεπρωμένο υφαίνεται με τις κλωστές των συμπτώσεων"

ΘΕΡΜΑ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΛΟΥΤΡΑ του Η. Χ. Παπαδημητρακόπουλου

 

Ένα μικρό βιβλιαράκι, μια αναγνωστική μπουκίτσα μικροδιηγημάτων γεμάτο από μυρωδιές, ήχους και εικόνες μιας άλλης Ελλάδας, περασμένων εποχών, που συνδύαζε τη σκληρότητα με τη γοητεία! Διάχυτη η νοσταλγία του συγγραφέα για τη ζωή στην επαρχία, για τα παιδικά και τα εφηβικά του χρόνια, στη διάρκεια της Κατοχής, του Εμφυλίου, αλλά και λίγο μετά, τότε που οι άνθρωποι χαίρονταν με τα λίγα και τα τοπία ήταν ακόμα παρθένα! 

Ιστορίες γεμάτες χαρμολύπη, όπου το σημαντικό εντοπίζεται ακόμα και στην πιο μικρή λεπτομέρεια! Η έντονα υπαινικτική γραφή του συγγραφέα, αλλά και δωρική, συγχρόνως, σε συνδυασμό με την απλή, αλλά μεστή γλώσσα, καταφέρνει να μεταγγίσει στον αναγνώστη την τρυφερότητα, το χιούμορ, τον λυρισμό, τη δραματικότητα, την ειρωνεία και την ανεμελιά, έτσι όπως αναδύονται μέσα από τα κείμενα και να τον μεταφέρει, έστω και για λίγο, σε έναν κόσμο που έχει οριστικά χαθεί!  

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΜΠΑΛΤΙΜΟΡ του Ζοέλ Ντικέρ

 

Οικογενειακή σάγκα με υπόνοια αστυνομικού στοιχείου! 

Ο συγγραφέας Μάρκους Γκόλντμαν εξιστορεί τις αναμνήσεις του που αφορούν τις ζωές δύο οικογενειών, των προνομιούχων Γκόλντμαν της Βαλτιμόρης και των μεσοαστών Γκόλντμαν του Μονκλαίρ επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον του στις σχέσεις των παιδιών των δύο οικογενειών! 

Χρησιμοποιώντας μη γραμμική αφήγηση, με μπρος πίσω στον χρόνο που, όμως, δεν κουράζουν, οδηγεί τον αναγνώστη σε μια τραγωδία που αποτελεί την κορύφωση της ιστορίας και είναι ένα είδος κάθαρσης που οδηγεί στη λύτρωση!

Οι σχέσεις των μελών των δύο οικογενειών παρουσιάζονται έτσι όπως διαμορφώνονται στον χρόνο με τα μυστικά τους, τις φιλίες τους, τους έρωτές τους, τους ανταγωνισμούς τους και τον φθόνο που κάνει την εμφάνισή του κάποιες φορές! 

Λατρεύω τον Ντικέρ για τον τρόπο γραφής του, για την κινηματογραφική αφήγησή του, για την πρωτότυπη πλοκή του, για τους ολοζώντανους διαλόγους, για την ικανότητά του να διαχειρίζεται με ευχέρεια ένα πλήθος χαρακτήρων, για τις ανατροπές του, αλλά και για το γεγονός ότι θίγει και αρκετά προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας, όπως το σχολικό bullying, το συντηρητικό εκπαιδευτικό σύστημα της Αμερικής, την κακοποίηση των γυναικών κ.λ.π. Αρκετά ενδιαφέρουσες, επίσης, είναι οι αναφορές οι σχετικές με τη συγγραφή! 

Ένα τρυφερό και συγχρόνως σκληρό βιβλίο που διαβάζεται απνευστί μέχρι την τελευταία σελίδα! 

"Τώρα πια, ο κόσμος θέλει εικόνα! Οι άνθρωποι δε θέλουν πλέον να σκέφτονται, θέλουν να καθοδηγούνται!"

"Οι αναμνήσεις είναι στο μυαλό μας. Όλα τα άλλα απλά πιάνουν τόπο"

"Πάντα υπήρξαν τραγωδίες και πάντα θα υπάρχουν, κι εμείς πρέπει να συνεχίσουμε να ζούμε παρ΄όλα αυτά. Οι τραγωδίες είναι αναπόφευκτες. Δεν έχουν μεγάλη σημασία, κατά βάθος. Αυτό που μετράει είναι ο τρόπος με τον οποίο καταφέρνουμε να τις ξεπεράσουμε"

"Οι ζωές μας έχουν νόημα μονάχα αν σταθούμε ικανοί να επιτύχουμε τρεις στόχους: να αγαπήσουμε, να αγαπηθούμε και να μάθουμε να συγχωρούμε. Όλα τα άλλα είναι χαμένος χρόνος"

ΕΡΩΣ, ΘΕΡΟΣ, ΠΟΛΕΜΟΣ της Ευγενίας Φακίνου

 

Πρόκειται για μια μυθιστορηματική βιογραφία της μητέρας της Φακίνου, η οποία παρουσιάζεται παράλληλα με την ιστορία της Ελλάδας του 20ου αι., από το τέλος του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι τα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Η συγγραφέας μάς "ταξιδεύει" στη Σύμη, την Αίγυπτο και την Αθήνα, περιοχές όπου ζει και δρα η ηρωίδα.

Μεταφέρεται όλη η ατμόσφαιρα της εποχής, η σκληρότητα του πολέμου, τα κοινωνικά προβλήματα, ήθη και έθιμα, διαφορές πολιτισμών, προκαταλήψεις σχετικά με τις γυναίκες και τέλος τα τεχνολογικά "θαύματα" της εποχής (ηλεκτρισμός, ραδιόφωνο, κινηματογράφος κ.λ.π.). 

Είναι ένα ευκολοδιάβαστο βιβλίο με απλή γραφή, γρήγορη ροή γεγονότων, ζωντάνια και αμεσότητα! 

Η Ευγενία Φακίνου με την ψυχογραφική ικανότητα που τη διακρίνει και το αφηγηματικό της ταλέντο σε κερδίζει από τις πρώτες σελίδες, καλλιεργεί την ιστορική γνώση του αναγνώστη, του προκαλεί ποικιλία συναισθημάτων και αποδεικνύει ότι τα ιστορικά γεγονότα μπορούν να διαμορφώσουν συμπεριφορές και γενικότερα προσωπικότητες! 

Αξίζει να αναφερθεί η αλλαγή του τρόπου αφήγησης που από τριτοπρόσωπη στα δύο πρώτα μέρη του βιβλίου γίνεται πρωτοπρόσωπη στο τελευταίο μέρος! 

Αν έπρεπε να επισημάνω κάποιο αρνητικό στοιχείο ίσως θα ήταν ο συνοπτικός τρόπος παρουσίασης των γεγονότων στο τελευταίο μέρος του βιβλίου, όπου δίνεται η εντύπωση στον αναγνώστη ότι η συγγραφέας θέλει να κλείσει το θέμα πολύ γρήγορα! 

Ενδιαφέρον βιβλίο που διαβάζεται γρήγορα! 

"Οι ερωτήσεις γεννούν ανησυχία και φέρνουν την πρόοδο"

"Η ζωή είναι μια διαρκής εναλλαγή δυσάρεστων κι ευχάριστων γεγονότων. Μόνο που τα δυσάρεστα είναι σαφώς περισσότερα. Τα καλά είναι στιγμές. Στιγμές ευτυχίας. Ικανές, όμως, να παρηγορούν και να κρατούν τους ανθρώπους σε μια σχετική ισορροπία"

"Είναι τόσο διαφορετικό να σκέφτεσαι κάποιον που λείπει, αλλά ξέρεις καλά ότι θα επιστρέψει. Η χωρίς επιστροφή αναχώρηση έχει κάτι το τρομερό. Τόσο τελεσίδικο, οριστικό και ανέκκλητο αυτό το "χαίρε" "