Αν θέλετε να ξαναγίνετε παιδιά και να μεταφερθείτε σε κάποιες άλλες εποχές, τότε που τα παιχνίδια στις αλάνες, η ανεμελιά και τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα κυριαρχούσαν, δεν έχετε παρά να διαβάσετε το συγκεκριμένο βιβλίο που ζωντανεύει μια ολόκληρη εποχή, τις δεκαετίες ΄50 και ΄60, στις παλιές γειτονιές της Θεσσαλονίκης, που, όμως, θα μπορούσαν να είναι και γειτονιές της Αθήνας!
Πρόκειται για ένα ταξίδι μνήμης, μια καταγραφή προσωπικών βιωμάτων της συγγραφέα ή, αν θέλετε, μία γέφυρα με το χτες, για να θυμηθούν οι παλαιότεροι και να γνωρίσουν οι νεότεροι!
Με ευαισθησία, ζεστασιά, χιούμορ, αλλά και με κριτική ματιά η Λια Μεγάλου - Σεφεριάδη παρουσιάζει στην αφήγησή της έναν κόσμο πιο ανθρώπινο, όπου τα επιτεύγματα της τεχνολογίας δεν είχαν εισχωρήσει ακόμα στις ζωές μας, οι ανέσεις ήταν πολύ λιγότερες και οι πηγές χαράς ήταν τόσες πολλές...
Τα γνωστά παιχνίδια στις αλάνες και τους χωματόδρομους (η μικρή Ελένη, περνά περνά η μέλισσα, δεν περνάς κυρά-Μαρία, γύρω γύρω όλοι) πρόσφεραν άφθονο γέλιο στους μικρούς, ενώ αρκούσε μία γεμιστή καραμέλα ΑΣΤΑΚΟΣ, ένα παιδικό περιοδικό της εποχής (Ταρζάν, Μίκυ Μάους, Μικρός Ήρωας, Κλασσικά Εικονογραφημένα) ή μια εκπομπή της Θείας Λένας στο ραδιόφωνο, για να φωτιστεί από χαρά το πρόσωπό τους!
Ήταν η εποχή που το έθιμο της φωτιάς του Αϊ-Γιαννιού, οι θερινοί κινηματογράφοι με τις πάνινες πολυθρόνες και το λευκό χαλίκι, αλλά και οι συγκεντρώσεις συγγενών και φίλων στα σπίτια όσων είχαν την τύχη να έχουν τηλεόραση, αποτελούσαν αφορμές για να έρθουν οι άνθρωποι πιο κοντά!
Ποιος από τους παλαιότερους δε θυμάται τα Τζουκ μποξ, τους φωτογράφους με το ξύλινο τρίποδο, τα ψυγεία του πάγου, το Τηλέφωνον δια το Κοινόν, τα ταψιά με τα φαγητά που πηγαινοέρχονταν στον φούρνο της γειτονιάς, τη ραπτομηχανή SINGER που υπήρχε, σχεδόν, σε όλα τα σπίτια, αλλά και τα περιοδικά της εποχής, το Ρομάντσο και τον Θησαυρό!
Ποιος από αυτούς που έζησαν τότε δεν έχει δοκιμάσει να μαυρίσει το καλοκαίρι με μείγμα λαδιού με ιώδιο ή δεν έχει πιει το αναψυκτικό tam tam, πρόδρομο της coca cola!
Ποιος από όσους υπήρξαν μαθητές εκείνες τις δεκαετίες δε θυμάται τις γυμναστικές επιδείξεις, το περίφημο φυτολόγιο ή τους τοίχους των σχολικών τάξεων που ήταν γεμάτοι με προσωπογραφίες ηρώων του 1821, αλλά και με γνωστές παροιμίες!
Αυτά και άλλα πολλά θα διαβάσετε στις σελίδες αυτού του βιβλίου, όπου παρελαύνουν και γνωστά πρόσωπα της εποχής και γίνονται και αρκετές ιστορικές αναφορές!
Εκείνο που μένει στο τέλος είναι η γνώση, η συγκίνηση και η νοσταλγία για κάποια χρόνια που πέρασαν ανεπιστρεπτί, αλλά και η πεποίθηση ότι "τον παλιό καιρό, η ζωή, αν και στενή, χωρούσε πάμπολλες μικροχαρές".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου