Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΩΜΕΝΙΔΗΣ Χ. Α.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΩΜΕΝΙΔΗΣ Χ. Α.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2026

ΝΙΚΗ του Χ. Α. Χωμενίδη

 


Η ιστορία της νεότερης Ελλάδας ξεδιπλώνεται μέσα από αυτό το βιβλίο, παρακολουθώντας τη ζωή της Νίκης, της μητέρας του συγγραφέα και μαζί την ιστορία της ελληνικής Αριστεράς! Αρκετά τα στοιχεία της μυθοπλασίας, καθώς μύθος και αλήθεια χρησιμοποιούνται στις σωστές ποσότητες, ενώ το προσωπικό μπλέκεται με αριστοτεχνικό τρόπο με το πολιτικό! 
Ένα σκληρό και ταυτόχρονα τρυφερό και ανθρώπινο βιβλίο που παρουσιάζει την καθημερινότητα και τις αντιδράσεις των ηρώων, έτσι όπως διαμορφώνονται από τα ιστορικά γεγονότα, ενώ οι εξορίες, η προσφυγιά, η παρανομία και ο θάνατος βρίσκονται σε πρώτο πλάνο! 
Η βασική ηρωίδα του παρουσιάζεται ανθρώπινη με πάθη, φόβους, ελπίδες και προσδοκίες, μια ηρωίδα που ενηλικιώθηκε νωρίς και έμαθε να ζει σαν φυγάς, αλλά και που δε σταμάτησε ποτέ να αγωνίζεται, να ελπίζει και να προσπαθεί να αποδεχθεί καταστάσεις! 
Ο συγγραφέας δεν ωραιοποιεί καταστάσεις και πρόσωπα, αλλά στοχεύοντας στη μνήμη, στον προβληματισμό και στη συγκίνηση χωρίς να γίνεται, όμως, μελοδραματικός, αναδεικνύει θέματα, όπως η κομματική πίστη, η ελπίδα, η υπομονή, η αγάπη και κυρίως η ανθρωπιά!
Ο λόγος κυλάει σαν νερό, η πλοκή κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη, το χιούμορ και ο σαρκασμός διανθίζουν το κείμενο, το ψυχογράφημα των χαρακτήρων είναι αρκετά καλό, η γλώσσα είναι πλούσια σε ιδιωματισμούς, ενώ αρκετά έξυπνο είναι το τέχνασμα της αφήγησης σε πρώτο πρόσωπο από τη νεκρή πλέον μητέρα του! 
Συναρπαστικό βιβλίο που διαβάζεται γρήγορα κι ευχάριστα! 

"Έτσι ξεκινούν πάντα οι μεγάλες επαναστάσεις. Από έναν ελάχιστο πυρήνα ονειροπόλων"

"Η θλίψη κλέβει πάντα την παράσταση από τη χαρά. Μάλλον επειδή οι άνθρωποι πιστεύουν, τελείως εσφαλμένα, πως τη χαρά τη δικαιούνται"

"Έτσι είναι η αγάπη: Χαλαρώνει τον κόμπο, ίσα για να μην πονάς - καμιά φορά, με τον καιρό, τον λύνει κιόλας. Μονάχα, όμως, ο έρωτας τον κόβει σαν σπαθί"

"Το πεπρωμένο υφαίνεται με τις κλωστές των συμπτώσεων"